Joëlle

Als kind was ik altijd een ontzettend vrolijk meisje, ik was aanwezig, had veel vriendinnetjes en deed graag lekker gek. Toen ik naar de middelbare school ging werden andere dingen voor mij belangrijk.

Op de middelbare school begon een nieuwe manier van leven. Niet je persoonlijkheid maar je uiterlijk was daar belangrijk. Ik kreeg het idee dat je er alleen bij kon horen als je slank was, leuke kleding droeg, een mooie huid had en aandacht kreeg van jongens. Ik deed erg mijn best om erbij te horen, maar niks werkte. Sterker nog ik hoorde er steeds minder bij. Klasgenoten gingen steeds minder met mij om en ik was vaak alleen.

Mijn onzekerheid over hoe ik er uitzag of gedroeg werd steeds erger. Ik durfde niet meer te praten in de klas, ik sloot me af en zette een masker op alsof het allemaal wel prima ging. Als ik thuis was kon ik eindelijk weer mezelf zijn. Daar was ik druk en opgelaten, enthousiast en energiek. Mijn ouders veroordeelden mij niet, ze vonden me leuk zoals ik was.

Mijn zelfvertrouwen nam toe toen ik naar hogere klassen ging. Ik merkte dat mijn persoonlijkheid wél leuk was en dat ik daar niet aan hoefde te twijfelen. Ik kreeg een grote vriendengroep op school en had het echt naar mijn zin. Het voelde steeds meer alsof de ‘echte’ Joëlle naar buiten kwam.

Toch bleef ik het gevoel hebben dat ik minder waard was dan anderen. Vriendinnen van mij die er knapper uitzagen waren toch veel belangrijker? Zij kregen veel meer aandacht van jongens en waren populairder. Ik bleef altijd dit beeld hebben dat ik niet goed genoeg was voor anderen. Ik trad niet op de voorgrond, maar bleef op de achtergrond hangen. Ik wist dat ik zoveel meer in me had en wilde stiekem ook veel meer.

Na de middelbare school heb ik een tussenjaar gedaan waarin ik heel veel over mezelf heb geleerd. Ik heb geleerd van mezelf te houden. Ik ben een ontzettend leuk en enthousiast persoon! Ik ben geliefd, mooi gemaakt en ontzettend kostbaar. Ik weet nu dat ik het waard ben! Ik ben niet minder dan anderen, ik weet wie ik ben en durf echt te zijn.

Durf jij ook echt te zijn, of doe je vaak alsof?