José

Student psychologie, enthousiast, open en gezellig, altijd in voor snacks

Voor de eerste dag van de middelbare school heb ik me wel honderd keer afgevraagd wat ik aan moest trekken en hoe ik wél leuk gevonden kon worden, maar niét teveel op zou vallen. Ik maakte wel vrienden op school, maar dit bleef ik echt heel spannend vinden! Ik leerde mezelf af om me helemaal te laten gaan of echt open te zijn, bang om uit de toon te vallen.

Uiteindelijk kreeg ik een vriend en haalde ik al mijn zelfvertrouwen uit zijn liefde voor mij. Toen dit uitging viel ik dan ook echt in een gat en voelde alles verschrikkelijk. Ik voelde me waardeloos en kon niet bouwen op mijn nog oppervlakkige vriendschappen op school. In deze periode maakte ik ook een negatieve seksuele ervaring mee, waardoor ik nog slechter over mezelf ging denken. Wel zorgde dit ervoor dat ik hulp ging zoeken, wat me een heel stuk beter liet voelen.

Eigenlijk ben ik toen pas echt op zoek gegaan naar wie ik ben: waar word ik nou blij van? Wat is mijn eigen kledingstijl? Wat wil ik studeren? Hoe wil ik omgaan met relaties? Dat soort vragen stelde ik mezelf. Ik heb na de middelbare school een tussenjaar gedaan om op zoek te gaan naar de antwoorden en mezelf nog beter te leren kennen. Tijdens dit jaar durfde ik steeds meer te experimenteren met verschillende kledingstijlen maar ging ik bijvoorbeeld ook uitgebreid op zoek naar mijn talenten en mogelijke studiekeuze. Ik kwam erachter dat ik juist veel blijer word van open zijn en lekker gek doen, dan van mezelf inhouden om er maar bij te horen! En ‘happily ever after’ kreeg ik diepgaande vriendschappen bij de studentenvereniging waar ik bij ging.

Toch was er ook een bepaald deel van mij dat ik maar niet goed kon begrijpen. Beetje bij beetje kwam ik er namelijk achter dat ik soms net zo verliefd kon worden op meisjes als op jongens. Zo anders durfde ik nou ook weer niet te zijn! Voorzichtig deelde ik soms wat dingen hierover met bijvoorbeeld mijn zus, die meteen liet merken dat ze nog steeds net zoveel van me zou houden als altijd als ik uit de kast zou komen. Uiteindelijk duurde het best wel lang voordat ik zelf accepteerde dat deze ‘gekke’ gevoelens echt waren en mij helemaal niet gek maakten. Stap voor stap ben ik toen uit de kast gekomen.

Iets wat ik uit deze dingen geleerd heb is dat het heel belangrijk is om mensen om je heen te hebben die echt naar je willen luisteren. Zo’n mens wil ik ook graag voor jou zijn!

Wil je in contact komen met José? Vul hier dan je naam, e-mailadres en telefoonnummer in.







WhatsappEmail