Larissa

Vrolijk, positief, een aanpakker, een levensgenieter en een echte verbinder

Mijn ouders zijn in mijn tienerjaren uit elkaar gegaan. Dit was geen pretje om mee te maken. Vooral omdat ik in die periode op ontdekkingstocht was met wat ik nu met mijn leven wil. Tijdens de scheiding van mijn ouders is het uit gegaan met mijn toenmalige vriendje en verloor ik heel wat goede vriendinnen. Dit alles zorgde ervoor dat ik een lichte vorm van depressie heb gekregen.

Ik schrok hier enorm van, omdat ik hierdoor het gevoel kreeg dat ik anders was dan de rest en niet goed genoeg was. Ik wist niet meer wie ik was, wat ik kon en werd extreem onzeker. Ik kreeg het gevoel dat ik extreem faalde in het leven. Ik ging boeken lezen over zelfreflectie en daar werd ik geïnspireerd door een uitspraak: ‘Wanneer je de bodem van de put raakt, kan je alleen nog maar omhoog klimmen’. Ik dacht eerst: ‘Hoe kan je nu omhoog klimmen uit een put, dat lukt toch nooit met die gladde muren?’ Ik las toen dat je wel handvatten nodig hebt om omhoog te klimmen. Je kan het niet alleen. Je hebt hulp nodig bij het klimmen.

Ik ben toen zelf opzoek gegaan naar die hulp door in gesprek te gaan met een psycholoog. Het was doodeng om opzoek te gaan naar hulp, maar ik had handvatten nodig om uit die put te komen. Na heel wat handvatten te hebben benut durf ik nu wel met redelijk opgeheven hoofd te zeggen dat ik uit die put ben gekomen. Ik ben natuurlijk, tijdens deze periode, nog wel een paar keer wat naar beneden gevallen. Alleen ik heb geleerd dat het erbij hoort.

Op dit moment geniet ik van het leven, doe ik iets wat ik leuk vind, weet ik dat het leven niet perfect is en dat het niet erg is als het soms ook even wat minder goed gaat. Ik heb afgelopen jaren heel wat mooie lessen mogen leren en ben deze nog steeds aan het leren, want ik denk altijd maar zo: ‘Het leven is één grote leerschool’.

Als ik terug kijk naar deze periode had ik het heel erg prettig gevonden als ik iemand aan mijn zijde had die begreep wat ik voelde en begreep wat ik heb moeten doorstaan. Iemand die mij af en toe wat positiefs meegaf of hielp om even de situatie anders te bekijken. Of juist gewoon iemand waar ik heerlijk tegen aan kon klagen over alles wat @#$% was in mijn leven. Ik heb mij in deze periode heel eenzaam gevoeld. Ik vind het fijn dat ik onderdeel kan zijn van Zoals JIJ, want ik weet zeker dat er meiden/jonge vrouwen zijn die op dit moment moeten worstelen met dit soort ervaringen. Als jij dat bent wil ik er graag voor je zijn!