Marchella

Familie ervaringsdeskundige, geduldig, houdt van het bos en is een tikkeltje eigenwijs 

Tot mijn 13de woonde ik bij mijn oma in Indonesië. Mijn moeder woonde in Nederland en toen ik de vraag kreeg of ik bij haar wilde wonen, heb ik ja gezegd.
Samen met mijn oma vertrok ik naar Nederland. Ik kwam op de taalschool terecht en leerde de Nederlandse taal en cultuur. Ik vond dit moeilijk, maar vond het leren wel leuk.
Na een maand vertrok mijn oma weer terug naar Indonesië. We waren 13 jaar met z’n tweeën geweest en ik miste haar erg. Ik voelde me in Nederland best eenzaam. 

In Nederland kregen mijn moeder en stiefvader een zoon, mijn broertje. Het viel me op dat mijn moeder mij anders behandelde dan hem. Ze had een hele goede band met mijn broertje en dit was soms pijnlijk voor mij om te zien. Zo hoefde hij nooit schoonmaakklusjes te doen en ik wel. Ik voelde me vaak afgewezen.
Bij vrienden viel het me op dat het er bij hen anders aan toe ging en ik begon te beseffen dat er iets niet klopte.  Tot mijn 15de had ik hier veel vragen over. 

Op een gegeven moment werd de situatie te veel voor me. Ik was niet meer mezelf en zat hele dagen thuis naar buiten te staren. Mijn stiefvader heeft toen jeugdzorg ingeschakeld en er werd mij gevraagd wat ik wilde: ik wilde niet meer thuis wonen. Zo kwam ik voor 3 maanden bij crisisopvang terecht. Daarna werd ik overgeplaatst naar Zeist en vervolgens kreeg ik een vaste plek in Utrecht. Elke week kreeg ik begeleiding en ik zag mijn moeder alleen tijdens zulke afspraken. 

Ik dacht lange tijd dat de problemen aan mij lagen. Tot mijn oma iets vertelde over het verleden van mijn moeder. Ze was vroeger opgenomen geweest. Later bleek ook uit onderzoek dat mijn moeder een psychische ziekte heeft.
Dit zorgde bij mij voor meer begrip en rust. Ik besefte dat het niet allemaal aan mij lag. Ik besloot op dat moment voor mijn toekomst te kiezen en examen te doen.
Mijn opleiding werd vergoed door jeugdzorg, dus ik voelde de druk om het te halen. Dit gaf veel stress. Maar na een pittige periode kwam het goede nieuws dat ik was geslaagd! 

 Nu werk ik in de ouderenzorg en volg een opleiding tot familie ervaringsdeskundige. Met deze opleiding kan ik alles wat ik heb meegemaakt gebruiken om andere mensen te helpen. 
Ik heb geleerd om moeilijke dingen om te zetten naar iets positiefs en ik hoop anderen te inspireren om goede keuzes te maken en voor een positieve toekomst te kiezen.