Nina

Coach, meidenwerker, fotograaf, sociaal, luisterend oor en ik ben gek op de natuur.

Toen ik 16 was werd ik depressief. Ik wilde niet meer uit bed komen, laat staan nog naar school gaan.
De oorzaak? Aan de ene kant begon ik te beseffen dat het leven iets ingewikkelder was dan ik als kind altijd geloofd had. Maar achteraf gezien was het grotendeels de scheiding van mijn ouders. Ze waren al uit elkaar, maar geen van beide kon snel een nieuw huis vinden, wat betekende dat we allemaal nog thuis woonden.

Ze maakten veel ruzie en het was dus niet echt gezellig meer in huis. Ik was dan ook liever niet thuis. Ik sliep overdag en verdween dan ’s middags en ’s avonds naar buiten naar vrienden. Daar deed ik me meestal vrolijk voor, zodat ik niet aan thuis hoefde te denken.

Als ik in bed lag, was ik vaak wakker en voelde ik me weer ellendig en boos, en ik huilde vaak. ’s Avonds lijken dingen altijd erger op een of andere manier.

Uiteindelijk gingen mijn ouders echt uit elkaar en ging ik me beter voelen. Ik kon zien dat ze allebei gelukkiger waren en ik zat er niet meer tussen. Mijn schoolwerk had ik verwaarloosd, maar met de hulp van mijn moeder vond ik een andere middelbare school en daar heb ik gelukkig mijn diploma nog kunnen halen.

Ik heb geleerd dat dingen niet altijd makkelijk en voor de wind gaan zoals ik als kind verwachtte, maar als je die dingen kan overwinnen…. kom je er sterker uit aan de andere kant.
Depressie is nog steeds een zwak punt bij mij, maar ik heb er ondertussen vat op gekregen en weet waar mijn valkuilen zitten.