Yvet

Creatief, wereldverbeteraar, eerlijk en openhartig, groot voorstander van zoveel mogelijk dansen.

Hey, hoe gaat het met je?
Het is een simpele vraag, maar ik had hem veel vaker willen horen toen ik jong was. Dat er iemand was die echt wilde luisteren naar wat er in mijn hoofd omging. Als tiener voelde ik me best vaak alleen en ongezien. Op school had ik vaak het idee onzichtbaar te zijn. De middelbare school vond ik zwaar en ik ging er altijd met tegenzin naartoe.

Het is niet alsof ik leren stom vond, maar de manier waarop mensen met elkaar omgingen voelde helemaal niet goed. Leerlingen om mij heen waren vaak zo gemeen naar elkaar toe. Ik kreeg vaak te horen dat ik lelijk en dom was. Door deze ongemakkelijkheid kroop ik in mijn schulp. Sommige mensen worden als ze niet op waarde worden geschat heel erg brutaal, maar bij mij gebeurde het tegenovergestelde. Ik dacht: “Ok, als jullie mij niet kunnen zien voor wie ik ben, dan heb ik ook overal schijt aan”. Ik ben toen eigenlijk gestopt met mijn best doen. Er werden beslissingen genomen over mijn toekomst terwijl niemand echt wist wie ik was en niemand ooit de tijd had genomen met mij persoonlijk te praten.

Achteraf gezien besef ik mij nu dat ik als tiener eigenlijk depressief was, maar daar werd nooit over gesproken – thuis niet en op school niet. Ik had altijd het idee er niet bij te horen, zelfs al had ik een groepje vrienden waar ik wel mee optrok. Ik wist wel dat ik niet goed in mijn vel zat en hoopte altijd dat ik in de toekomst mij ergens beter op mijn plek zou voelen. Die ongemakkelijkheid zie ik best vaak terug bij jonge mensen en dan wil ik daar heel graag met ze over praten. Je bent echt niet de enige! En dat ongemakkelijke gevoel hoeft zeker niet altijd zo te blijven.

De middelbare school kan soms als een enorm onveilige en oncomfortabele plek voelen. Als we ons niet veilig voelen worden we vaak gedwongen om ons stoerder en sterker voor te doen dan we eigenlijk zijn, of om weg te kruipen en onzichtbaar te worden. Maar wat ik door de jaren wel geleerd heb: Echte kracht zit in eerlijkheid en openheid. Echte kracht komt naar boven als we naar elkaar luisteren en de ruimte krijgen onze gevoelens te uitten. Vanuit die plek kunnen we pas bloeien en liggen er prachtige mogelijkheden en avonturen op ons te wachten. Door mijn ervaringen als tiener ben ik gemotiveerd om hier mijn verhaal te delen zodat jij dat kan lezen. Als jij jezelf herkent in het gevoel wat ik hier omschrijf wil ik je heel graag laten weten dat je niet alleen bent. Het kan soms zo eenzaam voelen, maar geloof me, er zijn mensen die weten wat je doormaakt omdat ze het zelf ook hebben meegemaakt.

Daarom stel ik jou nu de vraag: Hoe gaat het nou echt met je? Ik neem graag de tijd naar je te luisteren.