Kim

Extravert, zoetekauw, eigenwijs, sociaal, energiek en reislustig. 

Hoi hoi, 
Aangenaam kennis te maken, mijn naam is Kim en ik woon met veel plezier in Utrecht. Ik ben dansdocent van beroep maar geef op dit moment voornamelijk sportlessen. Daarnaast werk ik ook nog als straattheater artiest op stelten, waarmee ik het geluk heb dat ik met allerlei acts de hele wereld over mag reizen. En zo nu en dan werk ik ook nog in de kinderopvang.

Zoals je ziet hou ik er van om allerlei verschillende dingen te doen, uitdagingen aan te gaan en ben ik vaak opzoek naar adrenaline 🙂 Dit heb ik in de loop van mijn levens jaren mogen ontdekken, met vallen en opstaan. 

Mijn tienerjaren waren niet altijd even makkelijk. Ik probeerde mijzelf te ontdekken; ‘wat vind ik leuk?’, ‘wie ben ik?’, ‘waar word ik blij van?’, ‘waar liggen mijn grenzen?’ etc. In mijn opvoeding was daar niet altijd ruimte voor en werd ik vaak in een bepaald hokje geduwd waar ik helemaal niets mee kon. Ik ontdekte dat als je mij in een hokje duwt ik aardig rebels word, en ik heb daardoor niet altijd de slimste keuzes gemaakt. Hierdoor heb ik wel enorm veel mogen leren en dat doe ik nog steeds. 

Het is soms lastig om te ontdekken waar je grenzen liggen en wat je zelf precies wilt. Ik probeer steeds meer naar mijn hart/intuïtie te luisteren en daar vanuit te leven en dat lukt steeds beter. Je blijft je hele leven leren en dat vind ik een mooi avontuur.

Zo hebben we allemaal wel iets en voor mij is het heel belangrijk om dan mensen om mij heen te hebben die naar mij luisteren, leuke dingen met mij doen en mij accepteren zoals ik ben. Ik hoop dat ik zo iemand voor jou mag zijn!

Carlijn

Betrouwbaar, rustig, gezellig, sociaal en dol op interieurstyling.

Mijn naam is Carlijn, 25 jaar oud en ik ben juf in het basisonderwijs. Afgelopen schooljaar heb ik op Aruba voor de klas gestaan. Een geweldige ervaring! Ik ben opgegroeid in een klein dorpje op de Veluwe. Ik was een vrolijk kind, die genoot van het leven.

Toch merkte ik dat naarmate ik ouder werd, ik steeds vaker ook tegen mezelf aan begon te lopen. Ik werd onzeker én perfectionistisch. Een vermoeiende combi. Op de middelbare school was ik vooral onzeker over het behalen van al dan niet goede cijfers. Toen ik vervolgens naar het HBO en kamers ging, werd ik ook onzeker over mezelf. Hoe lag ik in de groep? Was ik leuk en sociaal genoeg? Was ik mooi genoeg of moesten er misschien toch eerst wat kilootjes af? Vragen waar ik op dat moment geen antwoord op kreeg. Sterker nog, deze vragen maakten mijn onzekerheid en perfectionisme alleen maar erger.

In mijn studententijd wrong ik mijzelf in allerlei bochten om maar te voldoen aan hét perfecte plaatje die ik in mijn hoofd had. Ik dacht op de goede weg te zijn door naar zo veel mogelijke sociale activiteiten te gaan, meer dan mijn best te doen op school en gezond te leven en te sporten. Puur om maar dat ‘perfecte’ uiterlijk en leventje te bereiken.

Lang hield ik dit niet vol. Mijn lichaam trok het niet en dwong mijzelf andere keuzes te maken. Dit was lastig en deze verandering gebeurde dan ook niet van de ene op de andere dag. Toch was het belangrijk om een andere weg in te slaan. Een weg van loslaten, rust, acceptatie, lief zijn voor jezelf. En ja, natuurlijk gaat dit met vallen maar vooral mét opstaan!

Vandaag de dag ben ik zeker nog wel eens onzeker over mijzelf, maar het bepaald niet meer mijn gehele leven. Vandaag de dag ben ik liever naar mezelf. Ook gun ik mijzelf meer rust en heb ik sprongen gemaakt in zelfacceptatie. Daarnaast kan lachen om mezelf wanneer ik weer eens iets
stoms doe. Kortom, ik geniet meer van mezelf en zit mezelf zoveel minder in de weg. Stukje voor stukje ben ik veel meer van mijzelf gaan houden. Puur zoals ik ben!

Ik hoop dat ook jij steeds meer mag gaan zien hoe leuk, mooi, grappig jij zelf bent! Wees niet te streng. Probeer bijvoorbeeld eens te lachen om de ‘foutjes’ die jij zou hebben gemaakt. Je zult zien dat dit lucht geeft! Ik hoop dat je momenten mag krijgen waarop je geniet van jezelf, met jezelf kunt lachen en jezelf accepteert. Puur, zoals jij bent! Want alleen dan ben jij…pérfect!

Tirza

Ik woon in Mijdrecht en studeer aan de Hogeschool van Amsterdam. In mijn vrije tijd maak ik graag schilderijen of kijk ik Netflix. Dansen is ook één van mijn grote hobby’s. Daarnaast vind ik theater erg leuk. Zo heb ik op de middelbare school een paar keer meegedaan aan de musicals. 

Mijn kindertijd was altijd heel fijn. Ik heb zelfs drie jaar in Israël gewoond omdat mijn ouders daar gingen werken. Ik vond het erg leuk om daar te wonen en de cultuur te leren kennen.

Op de middelbare school had ik eerst een leuke klas op vmbo-t niveau, maar dat was eigenlijk te makkelijk voor mij. In mijn derde jaar ben ik havo gaan doen. Maar in die klas heerste een hele vervelende sfeer en er werd veel gepest. Ik ging om met de mensen die veel gepest werden en als ik er wat van zei dan werd ik gepest. Er werd ook veel geroddeld en veel leugens verspreid. Dit maakte mij erg onzeker over wie ik was en wie ik wilde zijn. Ik had wel veel vrienden, maar ik had altijd het gevoel dat deze vrienden mij niet zo leuk vonden. Ik heb me daardoor heel erg alleen gevoeld. Op een gegeven moment gingen mijn vrienden veel aan de drank en drugs. Zij kregen weer andere vrienden waarbij ik me niet op mijn gemak voelde. Ik wilde niet meedoen en dus groeiden wij steeds meer uit elkaar. Ik kreeg toen een relatie met mijn vriend en hij heeft me samen met mijn familie erg geholpen om mijn zelfverzekerdheid terug te vinden.

Toen ik wegging van de middelbare school nam ik bewust afstand van die mensen, daardoor viel er een grote last van mijn schouders. Ik heb toen een half jaar in Australië gewoond. Daar kon ik lekker opnieuw beginnen. Ik kon toen echt mezelf zijn en nu heb ik vrienden over de hele wereld. Nu studeer ik al twee jaar, wat ik enorm leuk vind en waar ik ook nieuwe, betere vrienden heb gevonden. Zij accepteren mij volledig voor wie ik ben. Ook is het echt zichtbaar dat ze graag met mij om gaan.

Soms zit je niet lekker in je vel en ben je niet blij met de situatie waarin jij zit, maar er is altijd licht aan het einde van de tunnel. Met hulp van anderen kun je uit de put klimmen. Ik ben benieuwd naar jouw situatie en jouw verhaal. Als je meer over mij wilt weten mag je me alles vragen, maar ik luister ook graag naar jou.

Felice

Zorgzaam, gevoelig, betrouwbaar, creatief en gezellig.

Mijn naam is Felice, ik ben 32 jaar en heb mijn eigen haarstudio. Ik was altijd een gelukkig kind. Ik groeide op in een gezin met liefhebbende ouders maar mijn vader had vaak de neiging mijn broertje meer aandacht te geven dan mij en m’n zusje. Dat maakte dat ik me afgewezen voelde en dat heeft tijdens mijn tienerjaren en vroege 20er jaren gezorgd voor heel veel spanning in mijn relatie met m’n vader.

Op de middelbare school zag ik hoe andere meiden aandacht kregen van jongens en dat wilde ik ook. Ik had zelf nog nooit een vriendje gehad. Toen ik ouder werd en merkte dat jongens mij interessant begonnen te vinden, vond ik dat heel leuk. Omdat ik eindelijk de aandacht kreeg waar ik zo naar verlangde. Ik hield van dansen en ging veel uit naar feestjes en discotheken. Daarmee begon er een periode van flirten, scharrelen, vriendjes en met veel verschillende jongens zoenen tijdens het uitgaan. Op dat moment zag ik niet dat daar iets mis mee was, maar als ik er nu op terugkijk zie ik dat er in die wereld helemaal geen respect was. Ik had geen respect voor mezelf of m’n lichaam en ook de jongens die ik leerde kennen waren alleen uit op een avontuurtje, het ging hen niet per se om mij als persoon. Wanneer ik een jongen leuk vond probeerde ik mezelf zo te kleden en gedragen dat hij mij ook leuk zou vinden, maar vaak na een tijdje appen en/of na een paar keer afspreken liet hij weer niks van zich horen en dat deed dan zoveel pijn. En voelde me dan weer heel erg afgewezen net zoals bij mijn vader.

Als ik nu terugkijk op die jaren van m’n leven had ik graag iemand willen hebben bij wie ik m’n vragen kon stellen en m’n onzekerheden kon uiten zonder me te schamen.

Nu ik heel wat jaren verder ben heb ik veel geleerd en ben ik zelfs 5 jaar lang happy single geweest zonder enig (romantisch) contact of date met een jongen te hebben gehad. Nu ben ik getrouwd met de beste man die ik ooit heb leren kennen. Hij respecteert mij en ik hem.

Ik zou het enorm kostbaar vinden om voor jou te kunnen zijn wat ik zo nodig had en miste. Ik kijk nergens raar van op omdat ik zelf ook zo veel heb meegemaakt en gedaan. Ik wil er graag voor je zijn.

Francien

Enthousiast, avontuurlijk, altijd in voor nieuwe dingen, gezelligheid en koffie

Heb jij ook wel eens de gedachte dat mensen om je heen het beter voor elkaar hebben? Dat jezelf niet zo heel bijzonder bent? Dit heeft mij altijd veel onrust gegeven.

Ik focuste me altijd op hoe mooi en leuk het leven van een ander was. Ik had vaak de gedachte dat anderen beter waren in bepaalde dingen of er mooier uitzagen. Ik ben nergens écht goed in en als iemand vraagt wat voor hobby’s ik heb, kan ik hier nooit goed antwoord op geven. Vooral toen ik de opleiding schoonheidsspecialist deed vond ik dit erg lastig. Hier waren zoveel mooie meiden. Dit maakte mij erg onzeker. Ik wilde ook graag ergens goed in zijn. Ik werd ook ergens goed in. Ik werd goed in weinig eten. Het gaf mij een goed gevoel als ik weinig at. Eindelijk was ik ook ergens écht goed in. Uiteindelijk heeft dit er ook niet voor gezorgd dat ik echt tevreden was met mezelf, want het kon altijd beter.

Nu ik een aantal jaar ouder ben heb ik hier gelukkig minder last van. Ik probeer me meer te focussen op de goede kwaliteiten die ik heb. Ik heb misschien nog steeds geen echte hobby, maar ik kan wel goed naar mensen luisteren en zorgen voor gezelligheid! Nu probeer ik het juist te benoemen als ik iemand er mooi uit vindt zien of iemand ergens goed in is. Dit uitspreken doet mij dan al heel goed! Ik probeer altijd de dingen te doen die goed bij mij passen en waar ik plezier in heb. Dit leer ik eigenlijk nog steeds elke dag!

Er zijn een aantal dingen die mij hebben geholpen: Ik had een aantal mensen waar ik echt mezelf mocht zijn. Hier maakte ik mij niet druk of ik wel goed genoeg was. Hier was ik altijd welkom voor een theetje en voelde ik mij thuis. Daarnaast heb ik het avontuur opgezocht. Ik ben alleen op reis gegaan. Er was niemand die mij kende en dus ook niet mijn achtergrond. Aan nieuwe mensen mocht ik vertellen wie ik was! Ik vind het ook heel leuk om nieuwe mensen te ontmoeten, want iedereen is zo anders en iedereen heeft een ander verhaal te vertellen!

Het lijkt mij super leuk om jou te ontmoeten en jouw verhaal te horen!

Tessa

Positief, flexibel, hou van fotograferen, dansen, mensen om mij heen en sushi.

Ken je dat gevoel? Het gevoel dat je nergens echt tussen past. Vanaf de middelbare school kreeg ik het gevoel dat ik mijzelf moest bewijzen, maar dat ik daardoor eigenlijk nooit mezelf kon zijn. Ik wilde graag zijn zoals anderen waren en paste me vaak aan. Dit deed ik omdat ik onzeker was over mezelf. Ik vond mijzelf niet goed genoeg en kon slecht alleen zijn. Ik kreeg door de jaren heen steeds meer het gevoel dat ik hierdoor geleefd werd en mij nergens echt thuis voelde.

Een half jaar geleden ben ik gaan kijken wie ik nou ben en wat ik zelf wil bereiken in het leven. Ik ben gaan kijken wat mijn talenten en dromen zijn. Ik wilde graag leren om alleen te zijn en mijn onzekerheid verminderen. Ik heb hier hulp bij gekregen van een goede vriend. Hij heeft mij laten zien dat niet iedereen je leuk hoeft te vinden, zolang je jezelf en de dingen die je doet maar leuk vindt.

Door voor mijzelf te kiezen, mijn eigen vrienden te kiezen en minder te luisteren naar wat anderen van mij vinden ben ik een stuk gelukkiger geworden. Ik leef nu het leven waar ik blij van wordt, ik ben weer gaan dansen, ik ben gaan fotograferen en ik heb leuke mensen om mij heen verzameld. Ik pak alle dingen aan die ik leuk vindt en zeg nee wanneer iets mij niet aanspreekt. Naar mate je voelt dat je jezelf ergens kan zijn en hier gelukkig mee bent, maken de meningen van anderen je ook minder uit.

Anouschka

Kunstzinnig, muzikaal en dol op reizen.

Ik groeide op met twee zussen en een broer en ons huis was niet zo groot. Mijn oudere zus kon alles als eerst, mijn broertje was de enige jongen en mijn zusje deed alles als laatst. Vooral als tiener begon ik me af te vragen: wat maakt mij bijzonder?

Ik was altijd al creatief en was het liefste de hele dag aan het tekenen en liedjes schrijven. Toen ik naar de middelbare school ging, had ik daar helaas geen tijd meer voor. Omdat ik graag bijzonder wilde zijn, deed ik namelijk extra mijn best om hoge cijfers te halen en werkte zo hard dat ik uren aan mijn huiswerk zat. Aan de buitenkant leek alles goed te gaan. Mensen vroegen niet hoe het met me ging, maar vanbinnen zat ik helemaal niet lekker in mijn vel. Ik geloofde niet dat ik belangrijk was.

Ondertussen heb ik ontdekt hoe leuk het is om te kiezen voor wat je belangrijk vindt. Ik teken, schilder en zing nu iedere dag en geniet ervan dat ik niet bijzonder hoef te zijn voor iemand anders. Het begon met goede gesprekken die ik had met vriendinnen: wat wil je? Door te doen wat je goed kunt en waar je energie van krijgt, hoef je niet meer van iemand anders te horen dat je goed genoeg bent. Als vanzelf lukte het me toen ook om gewoon in de tuin te zitten in de zon en blij te zijn met mezelf. Niet iedere dag, maar steeds vaker.

Het is fijn om te vertellen over je (stiekeme) dromen, of je er al in gelooft of nog niet. Het lijkt me heel leuk om met jou te dromen over wat jij wilt, en ik zal je zeker vragen hoe het met je gaat. Sommige dingen zie je niet aan de buitenkant, maar die voel je wel.

Jamielee

Hey! Ik ben Jamielee, 24 jaar en ik kom uit de Achterhoek. Sinds bijna een jaar woon ik in Utrecht en ik heb het zeker naar mijn zin. Ik ben dol op reizen; ik vind stedentripjes heel leuk, maar vooral langere reizen laten mij hart sneller kloppen. Vorig jaar stond in het teken van mijn reis door de Balkan en daarvoor heb ik langere tijd in Vietnam gewoond. Ondertussen ben ik alweer aan het dagdromen van mijn volgende reis. Als ik naast mijn tripjes nog tijd over heb dan lees ik graag een boek, vind ik het fijn om te hardlopen, te koken en het ook vooral op te eten, creatief bezig te zijn en met mijn vriendinnen te zijn.  Waar je mij ’s nachts voor wakker kunt maken? Friet met mayo en ketchup!

Tijdens het reizen heb ik ook een andere passie van mij gevonden: culturele verschillen en vrouwenrechten. Ik ben op veel plekken geweest waar veel dingen niet zo goed geregeld zijn als in Nederland en het onrecht tegen vrouwen was een van de dingen waar ik iets aan wil doen. Ook in mijn eigen omgeving hebben veel vrouwen dit onrecht zelf ondervonden. Hier ben ik veel mee bezig en hier wil ik mij ook graag voor inzetten. Daarnaast ben ik ook ontzettend fan van de feministische podcast “Damn Honey”.

Ik heb langere tijd medicatie geslikt waardoor ik gedurende die periode geen ‘gevoelens’ meer voelde. Nadat ik gestopt ben met de medicatie heb ik het gevoel dat ik iemand anders haar gevoelens heb teruggekregen, gevoelens waar ik dus helemaal niets van snap. Ik ben daarom ook vaak zoekende naar de betekenis van de verschillende emoties die ik ervaar en wat voor mij ontzettend helpt om deze emoties toch betekenis en een plek te geven is met mijn vriendinnen praten. Hebben zij dit gevoel vaker gehad? Hoe kan ik hier het best mee omgaan? Hierover praten en ervaringen delen helpt mij enorm met het herontdekken van mijn gevoelens maar daarnaast ook met het uitzoeken van de invloeden die gebeurtenissen in het verleden op mij hebben gehad. Dingen delen kost tijd en het is niet altijd even makkelijk, maar achteraf zul je zien dat het zo veel helpt!

Joy

Sportief, open, nieuw in Utrecht en houd van gezelligheid, reizen en taart.

De afgelopen jaren heb ik mezelf vaak afgevraagd of ik wel leuk, gezellig, slim, mooi of goed genoeg ben. Het is natuurlijk helemaal niet fijn om veel met deze vragen bezig te zijn. Doordat ik zo onzeker was, vergeleek ik mezelf onbewust de hele tijd met andere mensen. Ik vond het lastig om positief over mezelf te denken. En ik was vooral bezig met anderen tevreden te stellen.

Ik vond het lastig om mijn onzekerheden met anderen te delen. Ik dacht dat mensen me zwak zou vinden als ik deze gevoelens met ze zou delen. Dus hield ik veel voor mezelf. Ik was erg gestrest en het lukte het me niet om goed voor mezelf te zorgen. Terwijl ik nog steeds deed alsof alles goed ging. Uiteindelijk lukte het me niet om dit masker op te houden. Ik had hulp nodig. Wat een opluchting toen ik dat eindelijk durfde toe te geven!

Ik heb geleerd dat het niet helpt om alles maar voor jezelf te houden. Het is belangrijk dat je met anderen kunt praten over je gevoelens, twijfels of leuke dingen die je meemaakt. Ik heb geleerd dat het heel fijn is om jezelf te durven te zijn en te laten zien aan anderen. Je hoeft niet te doen alsof alles goed gaat. Niemand is altijd maar gezellig en leuk. Je mag anderen ook om hulp vragen. Door soms hulp te vragen en te krijgen, word je sterker. Ik heb hier in ieder geval veel van geleerd. Zo ben ik nu minder streng voor mezelf en kan ik mijn onzekerheden meer en meer loslaten.

Ik ben er graag voor jou en luister graag naar jouw verhaal!

Deborah

Enthousiast, flexibel, hou van reizen, afspreken met mensen, dansen en chocola!

Ik kan niet zo goed nee zeggen! Ik vind veel dingen leuk en wil mensen graag tevreden houden. Dit zorgt er voor dat ik in de afgelopen jaren behoorlijk op mijn tenen heb moeten lopen om alle afspraken met iedereen na te komen. Dit lukte helaas niet altijd, ik kwam vaak te laat, was dingen vergeten of kon mensen niet de aandacht geven die ik zou willen. Ik wilde het zo graag goed doen, maar wat ik had bedacht in mijn hoofd werkte in het echte leven niet. Ik had het gevoel dat ik andere mensen continu teleurstelde. Later kwam ik erachter dat ik vooral kritisch ben op mijzelf en van mijzelf heel veel eis. Ik ben een chaotische perfectionist om het zo maar te zeggen ;).

Elke keer wanneer ik iets niet waar kan maken, kan ik heel negatief over mijzelf denken. Daardoor zet ik ook sneller andere mensen op de eerste plek en mijzelf op de tweede plek. Het is heel makkelijk om jezelf op een tweede plek te zetten. Als je dit de hele tijd doet, dan kan dit er voor zorgen dat je niet zo goed meer weet wat jij nou eigenlijk wilt en wat jou, jou maakt. Ik had in deze periode echt mensen nodig die positief over mij dachten en mij lieten zien dat ik wel wat waard ben! Nog steeds vind ik het fijn om positieve mensen om mij heen te hebben!

Wanneer ik terug kijk op mijn tienerjaren, merk ik dat de mensen om mij heen die in mij geloofden een grote invloed hebben gehad in hoe ik naar mijzelf kijk en hoe ik met andere mensen omga. Door hun geloof in mij, het samendoen van leuke dingen en luisteren naar mijn verhalen, kreeg ik het gevoel dat ik ertoe deed, dat ik speciaal was en iets waard was. Ik hoop dat ik ook zo iemand voor jou kan zijn!